Yokluğun

C                                                               Em
Her gün kapımın önünden geçer bu trenler,
C                                                                     Em
Her bir vagonundan içime eker, yeni düşünceler...
C                                                                    Em
Bitme kaygıları, alışkanlık sancıları gibi nedenden,
C                                                                          Em
Birbirine çarpıp oluşturdu cümlelerim, koca ünlemler...

F                                                                          Am
Kötü rüyalar değil, yalnız avcılar değil, yalnızlıklarım değil...
F                                                                               Am
Yorgun bedenimden, her bir hevesimden, soluk gökyüzünden 
bile çok...

F                                                                        Am
Nolur anlayın beni, nolur anlayın beni böyle yaşanmaz 
biliyorum !
F
Sonsuz denizlerden, kim bilir nelerden,
Dm
Daha çok korkutur beni
Am   Bm   Em        Am               Em
Yokluğun, yokluğun,    yokluğun

Üzer beni mahveder beni,
Am
İçime hapseder beni...